گرت جین، یکی از نهنگهای شناختهشده در بازار ارزهای دیجیتال، تحلیل قابلتوجهی را درباره بازارهای جهانی منتشر کرده است. جین در ارزیابی خود استدلال میکند که قیمت نفت صرفاً پیامد جنگ میان ایران و ایالات متحده نیست، بلکه یک عامل تعیینکننده بنیادین برای خودِ این جنگ محسوب میشود.
به گفته جین، در حالی که نفت در قلب درگیریهای ژئوپلیتیک امروز قرار دارد، تمامی متغیرهای مالی مانند سهام، اوراق قرضه، داراییهای کریپتو و حتی سیاستهای بانک مرکزی در واقع تحت تأثیر اثرات «پاییندستی» قیمت نفت شکل میگیرند. این تحلیلگر بیان میکند سرمایهگذارانی که بتوانند جهت حرکت قیمت نفت را به درستی پیشبینی کنند، میتوانند جهتگیری کلی بازارهای جهانی را نیز به دقت بخوانند.
در این تحلیل خاطرنشان شده است که مسدود شدن چندین هفتهای تنگه هرمز هنوز به طور کامل در بازارها قیمتگذاری (Price-in) نشده است. جین اظهار میدارد که این درگیری از یک عملیات هوایی محدود که در ابتدا انتظار میرفت، به یک جنگ فرسایشی طولانیمدت تبدیل شده است. استقرار نیروهای زمینی ایالات متحده در منطقه، احتمال دستیابی به یک راه حل سریع را تضعیف میکند و این درگیری به عنوان فرآیندی در حال تکامل به سمت یک روند طولانیمدت و پرهزینه دیده میشود.
بر اساس گفتههای جین، استراتژی ایران دستیابی به یک پیروزی نظامی مستقیم نیست، بلکه هدف آن وادار کردن دولت واشینگتن به عقبنشینی از طریق پرهزینه کردن جنگ تا حد ممکن است. پیشبینی میشود که این موضوع به جای جهشهای موقتی، منجر به یک روند صعودی ساختاری در قیمت نفت شود.
این تحلیلگر استدلال میکند که محتملترین سناریو، یک جنگ فرسایشی طولانی است که با منافع ایالات متحده همسو میباشد. در این سناریو، قیمتهای بالای نفت میتواند تقاضای جهانی انرژی را به سمت آمریکای شمالی سوق داده و تولید داخلی ایالات متحده را تحریک و تقویت کند. جین همچنین معتقد است که بازارها «وجود جنگ» را قیمتگذاری کردهاند، اما هنوز «مدت زمان» آن را در محاسبات خود لحاظ نکردهاند.
از سوی دیگر، دادههای بازار پیشبینی «پلیمارکت» (Polymarket) نیز فاش میکند که احتمال پایان یافتن این درگیری در کوتاهمدت بسیار پایین است. طبق این دادهها، احتمال برقراری آتشبس میان ایالات متحده و ایران تا پایان ماه جاری تنها ۱۸ درصد است، در حالی که این احتمال برای پایان ماه مه ۳۴ درصد و برای پایان ماه ژوئن ۴۶ درصد اندازهگیری شده است.
جین مجدداً تأکید میکند که استراتژی ایران بر پیروزی نظامی متمرکز نیست، بلکه بر تحمیل هزینههای گزاف به واشینگتن استوار است تا آنها را مجبور به عقبنشینی کند؛ فرآیندی که در نهایت قیمت نفت را در یک مسیر صعودی پایدار قرار خواهد داد.
