در دنیای ارزهای دیجیتال، هکها فقط موجودی کیف پولها را تخلیه نمیکنند؛ آنها «باور» کاربران را میبلعند. دادههای جدید نشان میدهد که نزدیک به ۸۰ درصد از پروژههای کریپتویی که مورد حمله قرار میگیرند، هرگز به طور واقعی بهبود نمییابند. دلیل این اتفاق، ناتوانی در اصلاح تکنولوژی نیست، بلکه این است که اعتماد کاربران بسیار سریعتر از بازگشت نقدینگی، ناپدید میشود.
تغییر جبهه حملات: عبور از سد پروتکل و هجوم به دارایی شخصی کاربران
تحلیل دادههای اخیر نشاندهنده یک تغییر اساسی در ساختار خسارات کریپتویی است. در حالی که حجم کل هکها سال به سال در نوسان است، اما سهم «تخلیه کیف پولهای شخصی» از کل خسارات به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که از دست دادن سرمایه از کیف پول شخصی، یک تجربه کاملاً متفاوت است. این اتفاق فقط ترازنامه مالی را تخریب نمیکند، بلکه به قلب اعتماد کاربر شلیک میکند.
آسیب روانشناختی: فراتر از یک باگ نرمافزاری
به لحاظ تاریخی، پروژهها میتوانستند از سوءاستفادههای قرارداد هوشمند (Smart Contract Exploits) یا رخنههای امنیتی در بخش خدمات جان سالم به در ببرند؛ به شرطی که: ۱. سریع پاسخ میدادند. ۲. خسارت کاربران را جبران میکردند. ۳. امنیت خود را ارتقا میدادند.
اما وقتی کاربران مستقیماً از داخل کیف پول شخصی خود مالباخته میشوند، آسیب روانی بسیار عمیقتر است. همبستگی معناداری وجود دارد: هرچه سهم کیف پولهای شخصی در خسارات یک پروژه بالاتر میرود، نرخ بقای بلندمدت آن پروژه سقوط میکند.
چرخه مرگ: وقتی نقدینگی به دنبال اعتبار میرود
زمانی که حصار اعتماد فرو میریزد، نقدینگی به سرعت از پروژه خارج میشود. در این مرحله:
- کاربران دارایی خود را برداشت میکنند.
- توسعهدهندگان تیم را ترک میکنند.
- شراکتهای تجاری متوقف میشوند.
- و قیمت توکن در تلاش برای بازپسگیری اعتبار خود به بنبست میخورد.
حتی اگر پروژه آسیبپذیری را رفع کند، بازار به ندرت فرصت دوبارهای به آن میدهد. در دنیای کریپتو، «شهرت» اغلب ارزشمندتر از خودِ «کد» است. سرمایه سیال است و به جایی میرود که در آن احساس امنیت کند.
نتیجهگیری
پیام این دادهها روشن و گزنده است: حوادث امنیتی دیگر صرفاً یک «ریسک فنی» نیستند، بلکه یک «تهدید وجودی» محسوب میشوند. در بازار امروز، تفاوت بین بقا و مرگ تدریجی یک پروژه، در سرعت رفع باگ نیست؛ بلکه در توانایی متقاعد کردن کاربران برای اعتماد دوباره است.
حقیقتی تلخ که اکثر پروژههای هک شده با آن روبرو میشوند این است: آن اعتماد، هرگز باز نمیگردد.
