این اعلامیه از طریق یک یادداشت تحلیلی (Op-ed) به قلم رئیس CFTC، مایکل اس. سلیگ (Michael S. Selig)، در رسانهی کویندسک (CoinDesk) منتشر شد. این یادداشت بیش از یک اعلان مقرراتی ساده است؛ نوعی بیانیه است که میکوشد آغاز عصری تازه برای مشتقههای کریپتو در آمریکا را رقم بزند.
قرارداد آتی دائمی (Perpetual) چیست؟
قرارداد دائمی نوعی ابزار مشتقه است که تاریخ انقضای ثابت ندارد. برخلاف قراردادهای آتی سنتی که برای بازارهایی طراحی شدهاند که شبها و آخر هفتهها بسته میشوند، قراردادهای دائمی به فعالان بازار اجازه میدهند بدون نیاز به «تمدید» دورهای قرارداد، بهطور پیوسته در معرض قیمت دارایی پایه قرار بگیرند.
برای اینکه قیمت قرارداد با قیمت لحظهای دارایی پایه همراستا بماند، طرفین بهصورت دورهای پرداختی به نام نرخ تأمین مالی رد و بدل میکنند. این ویژگی، در کنار امکان معامله با اهرم بالا، قراردادهای دائمی را به ابزاری بنیادین برای مدیریت ریسک و کشف قیمت در بازارهای جهانی ارز دیجیتال تبدیل کرده است.
نکتهی جالب اینکه ایدهی قرارداد دائمی جدید نیست؛ این مفهوم نخستینبار در سال ۱۹۹۲ توسط رابرت شیلر (Robert Shiller)، اقتصاددان برندهی جایزهی نوبل، نظریهپردازی شد.
چارچوب مقرراتی تازه: «نوآوری مسئولانه»
هستهی اصلی استدلال سلیگ، یک چرخش در فلسفهی مقرراتی است. او رویکرد گذشته را که آن را کندکننده و مبتنی بر تنظیمگری از طریق اجرای قانون مینامد به باد انتقاد میگیرد؛ رویکردی که بهگفتهی او نوآوران آمریکایی را وادار به فرار از کشور کرد.
تحت رهبری او، CFTC رویکردی متفاوت را در پیش میگیرد: فراهمکردن شفافیت مقرراتی برای پرورش نوآوری مسئولانه. هدف صرفاً مجازشمردن قراردادهای دائمی نیست، بلکه انجام این کار در چارچوبی است که بتواند اهرم بیش از حد، نوسانات و ریسک سیستمی را محدود کند — بهجای راندن این ریسکها به حوزههای قضایی تنظیمنشده.
بهگفتهی سلیگ، پرسش هرگز این نبود که آیا قراردادهای دائمی کریپتو وجود خواهند داشت یا نه، بلکه این بود که آیا تحت نظارت، استانداردها و حاکمیت قانون آمریکا وجود خواهند داشت یا خیر.
این یادداشت، همسویی سیاسی خود را پنهان نمیکند و این تصمیم را آشکارا به اهداف دولت دونالد ترامپ برای تثبیت آمریکا بهعنوان «پایتخت کریپتوی جهان» پیوند میزند. این لحن، این اقدام را بخشی از دستورکاری گستردهتر برای معکوسکردن سیاستهای گذشته و بازپسگیری رهبری فناورانه قرار میدهد.
پیشگامان و مقیاس بازار
نخستین شرکتهایی که محصولاتی تحت این چارچوب جدید اعلام کردند، کوینبیس که در سال ۲۰۲۵ صرافی دریبیت (Deribit) را خریداری کرد و کالشی بودند. کالشی، یک پلتفرم بازار پیشبینی (Prediction Market)، قرارداد دائمی خود با نماد BTCPERP را راهاندازی کرد.
مقیاس بازاری که آمریکا به روی آن گشوده میشود، عظیم است. تنها میزان موقعیتهای باز (Open Interest) در قراردادهای آتی دائمی بیتکوین روی صرافی بایننس در پایان مه ۲۰۲۶ از ۷.۶ میلیارد دلار فراتر رفت — و این عمق تقاضا برای محصولی را نشان میدهد که پیشتر بهطور کامل خارج از دسترس آمریکاییها بود. در سطح جهانی، حجم قراردادهای آتی دائمی در سال ۲۰۲۵ به ۶۱.۷ تریلیون دلار رسید که نسبت به سال پیش از آن ۲۹ درصد رشد داشت.
ریسکها و انتقادها
با وجود اینکه این یادداشت، این اقدام را پیروزی نوآوری معرفی میکند، خودِ اعلامیه انتقادهای جدی برانگیخته است:
-
انتقاد از سوی مالی سنتی: تری دافی (Terry Duffy)، مدیرعامل گروه CME، قراردادهای دائمی کریپتو را «فاجعهای در راه» خواند و هشدار داد که این ابزارها ارزش عملی محدودی برای سرمایهگذاران نهادی دارند، در حالی که سرمایهگذاران خرد را در معرض ریسک بیش از حد قرار میدهند. او معتقد است این تصمیم میتواند ثبات بازار را تهدید کند.
-
شکنندگی بازار: قراردادهای دائمی ذاتاً ابزارهای شکنندهای هستند. اهرم بالایی که اجازه میدهند میتواند زیانها را چند برابر کند و لیکویید شدنهای اجباری در جریان حرکات شدید قیمت، میتواند آبشار لیکوییدی (Liquidation Cascade) راه بیندازد که کل بازار را بیثبات کند. نمونهی شاخص، رویداد ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ بود که در آن بیش از ۱۹ میلیارد دلار موقعیت دائمی در یک روز لیکویید شد.
-
ریسک برای سرمایهگذاران خرد: منتقدان استدلال میکنند که با وجود نظارت CFTC، این محصولات همچنان از پرریسکترین ابزارهای در دسترس سرمایهگذاران خرد هستند، چون نوسانات کوچک بازار میتواند بهدلیل اهرم، کل موقعیت را نابود کند.
